Głos św. Jana Chrzciciela nr 134 (2019-05-15)

Wielkość i rozmaitość ikon Bogarodzicy, mimo że wyraża przede wszystkim bogactwo i obfitość przynależących do Niej charyzmatów, to w szerszym znaczeniu odwzorowuje również szczególne powołanie, rolę i miejsce kobiety w życiu świata - jeśli przyjąć, że Matka Boża jest figurą wszystkich kobiet, że to w Niej odnajduje swoje powołanie każda kobieta i jeżeli nie całościowo, to przynajmniej w wielu aspektach kobiecości utożsamia się z Nią. 

Wielkość i rozmaitość ikonograficznych przedstawień Maryi Theotokos - Matki Bożej, Bogarodzicy - ukazuje Ją jako praobraz kobiecości, uobecniający się w praktyce codziennego życia, rozpoznawalny nie tylko wierzącym sercem, lecz też śród powszednich obowiązków, śród zwykłych prac i uczynków dziś bez porównania bardziej wykraczających poza te od wieków tradycyjnie przypisywane kobiecie. 

Ikonnicy - piszący ikony Matki Bożej malarze ikon - obdarzeni szczególną łaską postrzegania w Niej wszelkich aspektów kobiecości ustalili je i rozpisali na kanoniczne mocno zindywidualizowane wyobrażenia Bogarodzicy dane wiernym w trzech typowych Jej przedstawieniach jako: Theotokos Eleusa (Miłosierna, Współczująca, Litościwa), Theotokos Hodegetria (Przewodniczka, Wskazująca drogę) i Theotokos Oranta albo Orantka (Modląca się). 

Ikoniczna różnorodność przedstawień Bogarodzicy uzupełnia skromny, by nie rzec nikły, Jej wizerunek w Ewangeliach. Wyraża poprzez tę różnorodność wielość kobiecych powołań z ich oczywistym centrum – macierzyństwem. 

>>>Więcej w Głosie św. Jana

lista postów